Το νησί της Κέρκυρας διαθέτει πέρα από σημαντική ιστορία, ξεχωριστό πολιτισμό και κουλτούρα, μοναδικές και ιδιαίτερες γεύσεις. Έχοντας επηρεαστεί από τους Ενετούς, τα τοπικά εδέσματα και φαγητά της Κέρκυρας διατηρούν ξεχωριστό χαρακτήρα και γεύση σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα. Πιάτα όπως η παστιτσάδα και το σοφρίτο, αλλά και εδέσματα όπως η συκομαΐδα, το μαντολάτο και ο μπολσεβίκος είναι μερικές από τις τοπικές σπεσιαλιτέ που ξεχωρίζουν.
Δεν θα μπορούσαμε παρά να ξεκινήσουμε την περιήγησή μας αυτή με τη πασίγνωστη παστιτσάδα. Η κλασική κερκυραϊκή μακαρονάδα που μαγειρεύεται εδώ και εκατοντάδες χρόνια σε ολόκληρο το νησί, διαθέτει ξεχωριστά χαρακτηριστικά που την καθιστούν πραγματικά μοναδική. Η παραδοσιακή παστιτσάδα γίνεται με κόκορα (κόκορο) και χοντρό μακαρόνι, ανάλογο αυτών που χρησιμοποιούνται για τα λαζάνια. Η μοναδική αυτή συνταγή δεν αποτελεί μια απλή μακαρονάδα με ντομάτα, μιας και η παρουσία αυτής είναι ελάχιστη. Στοιχείο που καθιστά τη παστιτσάδα ξεχωριστή και προσδίδει το ιδιαίτερο χρώμα της, είναι η πληθώρα μπαχαρικών που χρησιμοποιούνται. Μάλιστα, το «σπετσερικό» που αποτελεί το παραδοσιακό μείγμα πάπρικας, κανέλας, κύμινου και πολλών άλλων μπαχαρικών, σε συνεργασία με τα πολλά ψιλοκομμένα κρεμμύδια δημιουργεί τη πλούσια σε χρώμα και υφή σάλτσα της παστιτσάδας.
Ένα ακόμη ξακουστό πιάτο της Κέρκυρας είναι και το σοφρίτο. Το βασικό υλικό του σοφρίτο είναι το μοσχάρι, το οποίο χτυπημένο σε φέτες και στη μορφή φιλέτου, τηγανίζεται αλευρωμένο σε λάδι και στη συνέχεια μαγειρεύεται μαζί με ξύδι, σκόρδο, μαϊντανό και κρασί. Επιπλέον συνοδεύεται είτε με ρύζι είτε με πατάτες τηγανιτές, συνθέτοντας ένα πλήρες γεύμα. Ο ξεχωριστός συνδυασμός γεύσεων του σοφρίτο είναι και αυτός που το καθιστά μοναδικό. Ακόμη, θα πρέπει να σημειώσουμε πως το όνομα σοφρίτο (soffritto), προέρχεται προφανώς από τα ιταλικά και σημαίνει τσιγαρισμένο-τηγανισμένο ελαφρά.
Συνεχίζοντας, αξίζει να αναφερθούμε και σε ένα πιάτο που περιέχει ψάρι. Αυτό δεν είναι άλλο από το μπουρδέτο. Το ξεχωριστό αυτό κοκκινιστό διαθέτει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με την παστιτσάδα. Τα πολλά μπαχαρικά που χρησιμοποιούνται προσδίδουν στο πιάτο μοναδικές γεύσεις, αρώματα, αλλά και την παραδοσιακή αίσθηση του καψίματος. Το μπουρδέτο μπορεί να μαγειρευτεί με πλήθος ψαριών, παρόλα αυτά τις περισσότερες φορές προτιμάται ο γνωστός σε όλους σκορπιός ή κάποιο άλλο πετρόψαρο.
Αφήνοντας πίσω μας τα κυρίως πιάτα αξίζει να αναφερθούμε και σε μερικά ακόμη μοναδικά εδέσματα και γλυκά της Κέρκυρας. Ένα από αυτά είναι και η συκομαΐδα. Η συκομαΐδα δημιουργείται από αποξηραμένα σύκα τα οποία ζυμώνονται με ούζο μούστο ακόμη και μαστίχα. Το σύνολο αυτό εμπλουτίζεται με μια γερή δόση πιπεριού, συνθέτοντας έτσι έναν ξεχωριστό συνδυασμό υλικών που αγγίζει ένα μεγάλο εύρος των γευστικών αισθήσεων. Η συκομαΐδα τυλίγεται με φύλα καρυδιάς, καστανιάς ή αμπελόφυλλα ωσότου είναι έτοιμη προς κατανάλωση.
Η Κέρκυρα διαθέτει πολλά εδέσματα και γλυκά τα οποία συνθέτουν ένα μοναδικό γαστρονομικό ταξίδι. Από αυτά δεν θα μπορούσε να λείπει και το κουμκουάτ. Το ιδιαίτερο αυτό πικρόξινο εσπεριδοειδές φρούτο θα το βρει κανείς σε λικέρ, γλυκό του κουταλιού, μαρμελάδα, ακόμη και αποξηραμένο με ζάχαρη. Το κουμκουάτ που στα κινέζικα σημαίνει χρυσό πορτοκάλι, άρχισε να καλλιεργείται στη Κέρκυρα στο κτήμα Μέρλιν στη Δασιά από τον Βρετανό γεωπόνο Sidney Louis Walter Merlin και από το 1924 μέχρι και σήμερα το υποείδος «μαργαρίτα» αποτελεί ένα ξεχωριστό εξαγώγιμο προϊόν της κερκυραϊκής γης.
Μερικά μάλιστα από αυτά συναντώνται μέχρι και σήμερα σε καθημερινή βάση ιδιαίτερα στη κερκυραϊκή ύπαιθρο. Φαγητά όπως το τσιγαρέλι, τα αγριολάχανα, η πουλέντα, το σαβόρο και πολλά ακόμη, αποτελούν την ζωντανή απόδειξη της μακράς παράδοσης της Κέρκυρας, ενώ γλυκίσματα όπως το μαντολάτο και ο μπολσεβίκος επιβιώνουν ως παράδειγμα της κερκυραϊκής γαστρονομίας και ζαχαροπλαστικής. Συμπεραίνοντας οι τοπικές σπεσιαλιτέ του νησιού, αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την ιστορία του, αλλά και την ιδιοσυγκρασία, τα γούστα και τις ανάγκες των ίδιων των κατοίκων του.
